Alphonsus Toletanus Vargas - Liber I, Distinctio 4, Quaestio 1

Alphonsus Toletanus Vargas - Liber I, Distinctio 4, Quaestio 1 [atv-l1d4q1.xml]
text

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-model href="https://raw.githubusercontent.com/lombardpress/lombardpress-schema/master/src/out/critical.rng" type="application/xml" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<?xml-model href="https://raw.githubusercontent.com/lombardpress/lombardpress-schema/master/src/out/critical.rng" type="application/xml" schematypens="http://purl.oclc.org/dsdl/schematron"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude">
	<teiHeader>
		<fileDesc>
			<titleStmt>
				<title>Liber I, Distinctio 4, Quaestio 1</title>
				<author>Alphonsus Toletanus Vargas</author>
				<editor>Luciana Cioca</editor>
				<respStmt>
					<name>Jeffrey C. Witt</name>
					<resp>TEI Encoder</resp>
				</respStmt>
			</titleStmt>
			<editionStmt>
				<edition n="0.0.0-dev">
					<date when="2016-09-01">September 01, 2016</date>
				</edition>
			</editionStmt>
			<publicationStmt>
				<authority>
					<ref target="http://www.thesis-project.ro/">ERC-THESIS project n° 313339</ref>
				</authority>
				<availability status="free">
					<p>Published under a <ref target="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0">Creative Commons Attribution 4.0 International</ref></p>
				</availability>
			</publicationStmt>
			<sourceDesc>
				<listWit>
					<witness xml:id="V" n="Venice1490">Venice1490</witness>
				</listWit>
			</sourceDesc>
		</fileDesc>
		<encodingDesc>
			<variantEncoding method="parallel-segmentation" location="internal"/>
			<schemaRef n="lbp-critical-1.0.0" url="https://raw.githubusercontent.com/lombardpress/lombardpress-schema/master/src/out/critical.rng"> </schemaRef>
			<editorialDecl>
				<p>Encoding of this text has followed the recommendations of the LombardPress 1.0.0
					guidelines for a critical edition</p>
			</editorialDecl>
		</encodingDesc>
		<revisionDesc status="draft">
			<listChange>
				<change when="2016-09-02" who="#JW" status="draft" n="0.0.0">
					<p>Created file for the first time.</p>
				</change>
			</listChange>
		</revisionDesc>
	</teiHeader>
	<text xml:lang="la">
		<front>
			<div xml:id="starts-on">
				<pb ed="#V" n="82-v"/>
				<cb ed="#V" n="b"/>
			</div>
		</front>
		<body>
			<div xml:id="atv-l1d4q1">
				<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3505">Liber I, Distinctio 4, Quaestio 1</head>
				<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3508"><quote xml:id="atv-l1d4q1-Qd1e3509">Hic oritur questio satis necessaria</quote>, etc.</p>
				<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3513">Circa distinctionem quartam in qua <name ref="#Lombard">Magister</name> arguit de eterna
					generatione Filii a Patre inquirens utrum concedendum sit quod Deus genuit Deum etc.,
					quero istam questionem: utrum potentia generandi in Deo sit vera potentia productiva. </p>
				<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3519" type="rationes-principales">
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3521">Et videtur primo quod non, quia potentia productiva non recipit intra se actum, sed
						actus egreditur ab ea, sed generare non egreditur a Patre, immo est Pater et in Patre,
						ergo potentia quam habet Pater ad generare non est potentia productiva, sed magis
						identitativa, quia nihil est aliud Patrem posse generare quam Patrem posse esse ipsummet
						generare, quod non pertinet ad potentiam productivam.</p>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3524">Contra illud quo producens producit est sibi potentia productiva sicut illud quo agens
						agit est sibi potentia activa, sed potentia generandi in Patre est illud quo Pater
						producit Filium; ergo etc.</p>
				</div>
				<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3528">
					<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3530">Division quaestionis</head>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3533">Respondeo. In ista questione erunt quattuor articuli, quia primo ponam aliquas
						distinctiones, secundo conclusiones. Tertio movebo dubia et quarto respondebo.</p>
				</div>
				<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3538" type="articulus">
					<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3540">Articulus primus</head>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3543">Quantum ad primum articulum distinguo primo de potentia, quia quedam dicitur potentia
						logica, quedam vero realis et metaphysica. Potentia primo modo dicta dicit me dum
						compositionis facte ab intellectu et precise nominat non repugnantiam terminorum. Talis
						est potentia qua homo potest esse animal et qua triangulus potest habere tres angulos et
						universaliter talis est potentia qua dicitur possibile omne illud cuius termini non
						repugnant. De tali dicit <name>Aristoteles</name> V <title>Metaphysice</title>, capitulo
						de potentia, quod “illud est possibile cuius contrarium non est de necessitate verum”.
						Potentia vero dicta secundo modo, si sit potentia productiva, de qua nunc queritur, est
						principium formale quo producens producit, sicut potentia activa est principium formale
						quo agens agit et potentia intellectiva principium formale quo intellectus intelligit
						sive tale principium sit res distincta a producente, sive non.</p>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3552">Secundo distinguo conformiter de potentia generandi, quia potest accipi uno modo pro
						potentia logica et sic in divinis hec est possibilis Pater generat, quia isti termini
						non repugnant. Hec autem est impossibilis Filius vel Spiritus Sanctus generat, quia isti
						termini repugnant, sicut hec est possibilis potentia sic sumpta homo est animal. Hec
						autem impossibilis lapis est animal. Et isto modo non oportet quod potentia generandi
						sit aliquod principium quo aliquis sit potens generare. Sufficit enim sola non
						repugnantia terminorum. Alio modo potest accipi potentia agendi pro potentia reali et
						metaphysica, et sic potentia generandi in divinis et in creaturis est principium formale
						quo generans gignit genitum sive tale principium sit res distincta a generante, sive
						non. His premissis patet intellectus questionis. Queritur enim utrum potentia generandi
						in Deo sit precise potentia logica qua Pater potest esse ipsum generare, sicut homo
						potest esse animal, prout videtur quibusdam an sit vera potentia realis et metaphysica,
						et per consequens vera potentia productiva, prout videtur aliis. Et hec de primo.</p>
				</div>
				<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3556" type="articulus">
					<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3558">Secundus articulus</head>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3561">Quantum ad secundum articulum pono quattuor conclusiones.</p>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3564">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3566"><supplied>Conclusio prima</supplied></head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3570">Prima est quod in divinis est vera potentia generandi. Hanc probo primo sic:
							ubi-
							
							<pb ed="#V" n="83-r"/>
							<cb ed="#V" n="a"/>
							
							-cumque est vere generans et vere genitum et vera generatio, ibi est vera
							potentia generandi. Hoc patet, quia ubicumque est vere generans etc, ibi est aliquod
							principium quo generans gignit genitum, sed illud vocamus potentiam generandi; ergo
							etc. Et confirmatur, quia, si negetur illa propositio, perit omnis via probandi
							potentiam generandi esse in aliquo, sed constat quod in divinis est generans vere et
							vere genitus et vera generatio; ergo etc.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3573">Ista ratio confirmatur auctoritate <name>Augustini</name>
							<title>De spiritu et anima</title> ultra medium, ubi dicit quod “sicut qui vult habet
							voluntatem, ita potestatem qui potest”, sed implicatio contradictionis est aliquem
							velle et non habere voluntatem, igitur implicatio est aliquem posse et non habere
							potestatem; ergo etc. Quicumque generat fine in divinis sive in creaturis habet
							potestatem, sive potentiam generandi.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3582">Secundo sic: Filius in divinis est vere genitus, vel igitur ab eo qui habet potentiam
							generandi ipsum vel ab eo qui non habet potentiam generandi ipsum. Secundum dari non
							potest, quia, sicut implicatio contradictionis est quod aliquid creetur ab illo qui
							non habet potentiam creandi ipsum, sic implicatio est quod aliquid generetur ab illo
							qui non habet potentiam generandi ipsum. Relinquitur ergo primum, et sic intentum.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3585">Tertio sic: sicut se habet agens ad potentiam activam, sic generans ad potentiam
							generandi, sed implicatio contradictionis est quod aliquid sit vere et realiter agens
							et non habeat potentiam activam, igitur implicatio contradictionis est quod aliquid
							sit vere et realiter generans et non habeat potentiam generativam. Et confirmatur,
							quia nunquam aliquis catholicus negavit quin in Patre sit aliquid principium quo
							generandi Filium et illud doctores vocant potentiam generandi, ergo hec est sententia
							expressa <name>Magistri</name>, distinctione 7 per totum; igitur etc.</p>
					</div>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3592">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3594"><supplied>Conclusio secunda</supplied></head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3598">Secunda conclusio est quod potentia generandi in divinis est vera potentia productiva
							et hec est ad questionem responsiva. Probatur autem primo sic: ubicumque generans est
							vere producens et genitum vere productum et generatio vera productio, illa potentia
							generandi est vera potentia productiva. Patet ex terminis, sed in divinis Pater
							generans est vere producens et Filius genitus est vere productus et generatio vera
							productio, iuxta doctrinam <name>beati Augustini</name> V <title>De Trinitate</title>,
							per totum, et catholicam veritatem; ergo etc. Et confirmatur, quia potentia creandi
							est vera productiva, quia Deus creans est vere producens et creatura vere producta et
							creatio vera productio, igitur a simili potentia generandi erit vera potentia
							productiva, quia Pater generans est vere producens etc.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3607">Secundo sic: omnis potentia que est ad aliquid producendum est vera potentia
							productiva, sed potentia generandi in divinis est ad aliquid producendum; ergo. Maior
							patet, quia omnis potentia que est ad aliquid generandum est generativa et omnis
							potentia que est ad aliquid producendum est productiva. Minor autem est nota, quia
							potentia generativa Patris est ad producendum Filium, sicut potentia spirativa Patris
							et Filii est ad producendum Spiritum Sanctum; ergo etc.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3610">Et confirmatur sic, quia, sicut se habet potentia activa ad agendum, sic potentia
							productiva ad producendum, sed omnis potentia que est ad aliquid agendum est potentia
							activa, igitur omnis potentia que est ad aliquid producendum erit potentia
							productiva.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3613">Tertio sic: potentia productiva Filii in divinis dicit perfectionem simpliciter, ergo
							convenit Deo formaliter. Consequentia est <name>Anselmi</name>
							<title>Monologion</title> 15 capitulo, ubi ex intentione probat quod omnis perfectio
							simpliciter convenit Deo formaliter. Antecedens conceditur etiam ab adversariis, quia
							potentia productiva creature dicit perfectionem simpliciter, igitur multo magis, ut
							dicunt, potentia productiva Dei et creatoris. Et confirmatur, quia quandocumque actus
							et potentia sic se habent quod potentia dicit perfectionem 
							
							<pb ed="#V" n="83-r"/>
							<cb ed="#V" n="b"/>
							
							simpliciter, actus
							autem non. Non minus, immo magis enti perfectissimo simpliciter competit potentia quam
							actus. Patet ex terminis, sed potentia productiva Filii et Spiritus Sancti dicit
							perfectionem simpliciter. Productiones autem non etiam per adversarios, igitur non
							minus, immo magis enti perfectissimo simpliciter cuiusmodi est Deus convenit potentia
							productiva Filii et Spiritus Sancti quam ipsa productio.</p>

						<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3623">

							<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3625"><name ref="#Aureoli">Aureolus</name> in I, distinctione 7, questione 1, articulo
								2</head>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3630">Nec valet evasio dicentium quod potentia productiva Filii vel Spiritus Sancti, si
								esset possibilis, diceret perfectionem simpliciter. Non est autem possibilis, sed
								impossibilis, quia sequitur aliqua perfectio simpliciter est impossibilis Deo,
								igitur Deus non est simpliciter perfectus per inclusionem omnis perfectionis, quod
								est hereticum. Et ulterius sequitur igitur Deus non est Deus, quod est contradictio.
								Et confirmatur, quia, si velle vel intelligere est Deo impossibile, Deus non esset
								simpliciter perfectus, quia hec dicunt perfectionem simpliciter, igitur a simili, si
								potentia productiva Filii vel Spiritus Sancti dicit perfectionem simpliciter et est
								in Deo impossibilis, Deus non erit simpliciter et universaliter perfectus, igitur
								evasio data non est catholica.</p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3633">Quarto ad principale sic: potentia generandi in divinis non est precise potentia
								logica que solum est necessitas vel non repugnantia terminorum qualis est potentia
								qua homo vel leo potest esse animal, igitur est vera potentia productiva.
								Consequentia patet ex fundamentis oppositum opinantium qui ideo dicunt potentiam
								generandi non esse potentiam productivam, quia solum est potentia logica. Antecedens
								probatur, quia potentia logica est precise potentia ad esse, non ad agere vel
								operari, sicut patet de potentia qua homo potest esse animal, et sic de aliis; sed
								potentia generandi in patre non est precise potentia ad esse, ita quod non ad agere
								vel producere, aliter Pater in divinis non magis produceret Filium quam econverso,
								quod est erroneum; ergo etc. Et confirmatur, quia <name>Magister</name> infra
								distinctionem 7, concedit quod eadem est potentia qua Pater potest generare et qua
								Filius potest generari et quod potentia generandi sit in Filio. Hec autem essent
								falsa si potentia generandi esset precise potentia logica qua Pater potest esse
								Pater, sicut homo potest esse animal, quia constat quod in Filio non est aliqua
								potentia qua possit esse Pater, igitur talis est vera potentia productiva.</p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3639">Preterea, <name>beatus Augustinus</name> libro III <title>Contra Maximinum</title>,
								7 capitulo, arguit sic: “aut Deus Pater potuit gignere Filium sibi equalem et
								noluit, et sic invidus, aut voluit et non potuit, et sic impotens et infirmus”. Hec
								autem illatio est nulla si negatio generative potentie non esset negatio alicuius
								potentie, sed sequitur etiam per tenentes conclusionem oppositam negatio generative
								potentie est negatio alicuius potentie, igitur potentia generandi non solum est
								potentia logica, sed vera potentia productiva; igitur etc.</p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3648">Item <name>beatus Augustinus</name> contra eundem hereticum ibidem arguit sic: “si
								Pater non potest generare Filium sibi equalem ubi est omnipotentia Dei Patris”. Hec
								autem illatio est nulla, sicut et precedens si potentia generandi non pertineret ad
								omnipotentiam, sed bene sequitur potentia generandi pertinet ad omnipotentiam,
								igitur non solum est potentia logica, sed vera potentia productiva; ergo etc. </p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3655">Ad istas tamen auctoritates quidam doctor…</p>
							<!-- these divisions are confusing -->
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3660"><name>Aureolus</name>, questione 1 supra articulo 3</p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3665">…multipliciter respondet dicens quod non intendit <name>beatus Augustinus</name>
								quod potentia generandi pertineat ad omnipotentiam Patris cum quicquid pertinet ad
								omnipotentiam sit perfectio simpliciter, et per consequens commune Patri et Filio.
								Arguit ergo ibi, ut dicit, contra hominem, quia contra hereticum Maximinum qui
								putabat quod potuisse gignere creatorem celi et terre esset magna potentia. Ex quo
								inferebat quod Pater esset potentior Filio. Et ex eodem 
								
								<pb ed="#V" n="83-v"/>
								<cb ed="#V" n="a"/>
								
								medio, ut dicit iste
								doctor, arguit <name>Augustinus</name> contra eum, quod immo Filius sit omnipotens,
								alioquin Pater non erit omnipotens nisi potuerit. Si voluerit omnipotentem Filium
								generare, non igitur fallit mens <name>Augustini</name> quod potentia generandi sit
								aliqua productiva potentia, alioquin in eisdem verbis contradiceret sibi; quod patet
								ex duobus, ut dicit iste doctor. Primo, quia dicit Patrem non esse omnipotentem nisi
								omnipotentem Filium genuisset. Non, quia non potuit per hoc excludens ab
								omnipotentia potentiam generandi. Secundo, quia ait Filium non genuisse. Non, quia
								non potuit hoc est non ratione impotentie alicuius. Sed ad veritatem expositio
								istius contradicit dictis <name>beati Augustini</name> et dictis propriis. </p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3680">Primum patet, quia <name>beatus Augustinus</name> vult quod potentia generandi non
								solum sit in Patre, sed etiam in Filio. Arguebat enim hereticum contra eum sic: si
								Pater posset generare cum Filius non possit generare, Pater erit potentior Filio. Ad
								quod respondet <name>beatus Augustinus</name>, ubi supra, capitulo 13, dicens quod
								“Filius non genuit non quia non potuit, sed quia non oportuit”, quod exponens
									<name>Magister</name> distinctione 7, capitulo 5, dicit quod “non quia non potuit
								est dictum quod non ex impotentia fuit, quia potentia generandi est in Filio”, ut
								declarat <name>Magister</name> ibidem, capitulo sequenti. Vult ergo <name>beatus
									Augustinus</name> quod Filius non esset omnipotens si potentia generandi non esset
								in eo, et per consequens potentia generandi, secundum <name>beatum Augustinum</name>
								et <name>Magistrum</name>, pertinet ad omnipotentiam.</p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3705">Preterea, qui dicit Patrem non esse omnipotentem nisi possit omnipotentem Filium
								generare non excludit ex omnipotentia potentiam generandi. Oppositum predicati
								infert oppositum subiecti, sed <name>beatus Augustinus</name> dicit hoc expresse, ut
								patet per auctoritatem superius allegatam, ergo secundum eum patet, quia iste doctor
								in eadem questione dicit quod potentia productiva Dei et creatoris dicit perfectione
								simpliciter. Nunc vero dicit oppositum. Probat enim quod talis potentia non pertinet
								ad omnipotentiam, quia quicquid pertinet ad omnipotentiam est perfectio simpliciter,
								et per consequens commune Patri et Filio, et ista contradicunt expresse. Et
								confirmatur, quia vel potentia productiva Dei et creatoris est perfectio
								simpliciter, vel non. Si dicatur quod non, contradicit sibi evidenter. Si dicatur
								quod sic, igitur non probat quod non pertineat ad omnipotentiam, cum sit perfectio
								simpliciter, quia quicquid pertinet ad omnipotentiam dicit perfectionem simpliciter,
								cuius oppositum dicit in hac solutione.</p>
							<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3712">Preterea, ratio <name>beati Augustini</name>, secundum istum doctorem, est bona
									<title>Contra Maximinum</title> qui putabat quod posse gignere creatorem celi et
								terre esset magna potentia, igitur est bona contra eum. Ipse enim concedit quod ista
								sit magna potentia, immo concedit quod dicit perfectionem simpliciter, quia potentia
								productiva creature importat perfectionem simpliciter, ideo multo fortius ut dicit
								potentia productiva Dei et creatoris. Patet igitur quod ex potentia illa contradicit
								non solum dictis <name>beati Augustini</name>, sed etiam dictis propriis. Per
								consequens patet illa conclusio.</p>
						</div>
					</div>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3726">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3728"><supplied>Conclusio tertia</supplied></head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3732">Tertia conclusio est quod potentia generandi in divinis est potentia productiva
							verbi. </p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3735">Probatur primo sic: omne quod producit aliquid realiter a se distinctum habet
							potentiam productivam respectu illius, sed Pater generans in divinis vere et realiter
							producit Filium realiter a se distinctum; ergo. Maior patet, quia omne quod vere et
							realiter producit alterum habet potentiam per quam potest illud producere, sed
							potentia productiva non est aliud quam potentia per quam producens potest alterum
							producere; ergo. Minor autem est catholica; igitur etc.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3738">Secundo sic: Filius in divinis est vere productus, vel igitur ab illo qui habet
							virtutem producendi ipsum vel ab illo qui habet potentiam producendi ipsum. Secundum
							dari non potest, quia, sicut est implicatio quod aliquid generetur ab illo qui non
							habet potentiam generandi ipsum, ut patet ex prima conclusione, ita est implicatio
							quod aliquid producatur ab illo qui non habet potentiam producendi. Relinquitur ergo
							primum et sic intentum, quia constat quod talis potentia non est nisi potentia
							generandi, et per consequens potentia generandi in divinis est potentia productiva
							Filii. Ista conclusio posset confirmari pluribus aliis rationibus. 
							
							<pb ed="#V" n="83-v"/>
							<cb ed="#V" n="b"/>
							
							Verum, quia
							satis evidenter sequitur ex precedenti, quia sequitur potentia generandi in divinis
							est vera potentia productiva, igitur est productiva verbi, idcirco pertranseo.</p>
					</div>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3743">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3745"><supplied>Conclusio quarta</supplied></head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3749">Quarta conclusio est quod, licet potentia generandi in divinis sit potentia
							productiva verbi, non est tamen productiva sive elicitiva generationis active. </p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3752">Et hoc probatur primo sic: implicatio contradictionis est quod formale constitutivum
							suppositi totaliter in producti sit elicitum vel productum. Hoc patet, quia oppositum
							predicati infert oppositum subiecti. Generatio activa est huiusmodi; ergo. Probatur
							minor, quia paternitas est formale constitutivum suppositi paterni, quod est totaliter
							improductum. Paternitas autem et generatio activa idem sunt penitus solum distincta
							nomini aliter, ut patet per <name>Magistrum</name> distinctione 27; igitur etc.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3758">Secundo sic: si generatio activa sit elicita vel producta, eius principium elicitivum
							aut est essentia, vel proprietas, vel persona. Non essentia, quia cum nihil eliceat
							nec producat seipsum, secundum <name>Augustinum</name> I <title>De Trinitate</title>,
							capitulo 1, generatio activa in divinis non esset essentia, quod est erroneum. Nec
							proprietas, quia vel proprietas Patris puta paternitas vel proprietas Filii vel
							Spiritus Sancti. Non paternitas, quia sequeretur quod generatio activa non esset
							paternitas, quod est contra <name>Magistrum</name> et veritatem, nec proprietas Filii
							vel Spiritus Sancti, quia repugnat proprietati persone producte elicere formale
							constitutivum eius a quo producitur. Nec persona, quia vel persona Patris vel Spiritus
							Sancti, vel alia. Non persona Patris, tum quia distingueretur realiter a Patre, tum
							quia nullum suppositum elicit vel producit formale constitutivum sui. Nec persona
							Filii vel Spiritus Sancti, tum quia Pater nihil accipit a Filio, nec a Spiritu Sancto,
							sed econtra, tum quia Pater aliquo modo esset a Filio et a Spiritu Sancto, tum quia,
							cum Pater sit Pater quia generat, Pater haberet a Filio et a Spiritu Sancto quod esset
							Pater, quod non consonat catholice veritati. Nec ab alio, quia tunc in divinis esset
							quaternitas personarum, quod est contra determinationem ecclesie, ut patet extra de
							summa trinitatis capitulo, “condemnamus”.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3770">Tertio sic: repugnantia contradictionis est quod realis proprietas suppositi divini
							quod secundum nihil sui est ab alio sit elicita vel producta, sed generatio activa est
							realis proprietas; ergo etc. Maior patet, quia, si talis proprietas esset elicita, vel
							eliceretur ab alio, vel ab illo cuius est proprietas. Si ab alio, igitur suppositum
							eius esset secundum aliquid sui ab alio et ex supposito secundum nihil sui est ab
							alio, et sic contradictio. Si ab illo, cum nihil eliceat se ipsum, distingueretur
							realiter ab eo, et per consequens tale suppositum non erit suppositum divinum, quod
							est contra positum et sic contradictio. Maior probatur, quia generatio activa in
							divinis est realis proprietas Patris. Pater autem secundum nihil sui est ab alio,
							quia, secundum regulam <name>beati Augustini</name>: “sicut quicquid habet Filius
							habet a Patre, sicut quicquid habet Pater habet a se”.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3777">Quarto sic: nullus actus proprius primi suppositi divini elicitur ab alio et ex quo
							est inseparabilis ab eo est elicitus vel productus. Generare est huiusmodi; ergo.
							Maior patet, quia ex quo est actus proprius primi suppositi divini non elicitur ab
							alio et ex quo est inseparabilis ab eo non elicitur ab ipso, et sic a nullo. Minor est
							nota; igitur etc. Et hec de secundo articulo.</p>
					</div>
				</div>
				<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3782" type="articulus">
					<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3784">Tertius et quartus articulus</head>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3787">Quantum ad tertium et quartum articulum contra conclusiones istas movenda et
						dissolvenda sunt dubia. Et primo contra tres primas conclusiones simul est quedam opinio
						que ponit quod potentia generandi non nominat aliquod principium productivum in divinis,
						nec per consequens est potentia productiva, sed solum identitativa, sicut potentia qua
						Deus potest esse Deus vel Pater potest esse Pater.</p>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3790">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3792"><name>Aureolus</name> ubi supra, articulo 2</head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3797">Et pro opinione arguitur multipliciter. </p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3800">Primo sic: ubi productio non est elicita, ibi non est potentia productiva, sed in
							divinis generare et spirare non sunt productiones elicite, quia Pater nihil habet
							elicitum et po-
							
							<pb ed="#V" n="84-r"/>
							<cb ed="#V" n="a"/>
							
							-tissime id quo formaliter constituitur in esse suppositi non
							potest esse elicitum et aliunde, aliter non esset suppositum in productum; ergo
							etc.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3803">Preterea, posse esse Patrem non est posse potentie productive, sed est posse
							connexionis necessarie eo modo quo potest esse animal vel diameter potest non
							commensurari coste, sed posse generare in Deo non est posse potentie productive. Maior
							patet, quia, si posse esse Patrem, caderet sub aliqua potentia productiva. Necessario
							Pater produceret in esse Patrem in divinis, quod est erroneum. Minor probatur, quia
							idem est paternitas et generatio, igitur idem est posse esse Patrem et posse generare.
							Et confirmatur per istas duas potentias et impotentias. Pater potest esse Pater.
							Filius non potest esse Pater. Pater potest generare. Filius non potest generare, quod
							non esset verum nisi posse generare et posse esse Patrem essent idem.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3806">Preterea, si potentia generandi est vera potentia productiva, aliqua perfectio
							simpliciter est in Patre que non est in Filio, et sic Filius non esset simpliciter
							perfectus, quod est erroneum. Consequentia probatur, quia potentia productiva creature
							importat perfectionem simpliciter, igitur multo fortius potentia productiva Dei et
							creatoris, igitur, si potentia generandi sit vera potentia productiva cum potentia
							generandi non sit in Filio, aliqua perfectio simpliciter erit in Patre que non erit in
							Filio.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3810">Preterea, cuius negatio non est negatio potentie ipsum non est formaliter potentia,
							sed negatio generative potentie non est negatio alicuius potentie, sed
							impossibilitatis terminorum tantummodo; ergo. Maior patet, quia negatio potentie est
							negatio alicuius quod est formaliter potentia. Minor est <name>beati Augustini</name>,
							ut dicit <title>Contra Maximinum</title>, libro III, capitulo 13, dicens quod “Filius
							non genuit non quia non potuit, sed quia non oportuit”; quod exponens
								<name>Magister</name>, distinctione 7, dicit quod “non potuit est dictum quod nulla
							impotentia seu negatio potentie fuit, alioquin denegaretur Filio aliqua potentia quam
							habet Pater, et ita esset Pater potentior Filio et plures potentias habens, cuius
							oppositum <name>Augustinus</name> dicit et fides”.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3825">Preterea, in Patre formaliter et necessario non potest poni aliqua potentia medians
							inter ipsum et suum formale, igitur potentia que dicit possibilitatem simul et
							necessitatem terminorum. Hoc patet, quia, si poneretur potentia productiva inter ipsum
							et suum formale, sequeretur ipsum producere suum formale, quod est omnino impossibile,
							sed res importata per generare est formale constitutivum Patris sic quod per illam rem
							Pater est formaliter suppositum reale, ergo potentia generandi medians inter Patrem et
							generare non est potentia productiva, sed pura necessitas et actualitas terminorum,
							sicut homo habet potentiam ut sit animal.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3828">Preterea, <name>Philosophus</name> dicit V <title>Metaphysice</title> quod “negatio
							alicuius proprietatis debite generi aut speciei dicitur privatio in contento infra
							genus vel species, unde talpa dicitur privari visu, quia genus animalis habet visum”;
							sed privatio potentie est impotentia, igitur illud potest dici impotens quod caret
							potentia debita suo generi, sed constat quod Filius caret potentia generandi, igitur,
							si potentia generandi est potentia productiva, Filius carebit potentia debita alicui
							eiusdem rationis, et per consequens impotens dici poterit et erit in eo impotentia,
							quod negat <name>Magister</name> et <name>Augustinus</name> et fides.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3843">Preterea, cuius oppositum non est impotentia, sed impossibilitas ipsum, non est
							potentia productiva, sed tantum impossibilitas terminorum, sicut patet quod in
							diametro non posse mensurare costam non est impotentia, sed impossibilitas, sed
							expresse dicit <name>Magister</name> quod “Filium non posse generare non est
							impotentia, sed est non oportere ita esse, quia Filius proprietate necessitatis Filius
							est qua oportet eum non esse Patrem”, igitur potentia generandi non est principium
							productivum.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3849">Preterea, <name>Magister</name> in Principio, 7 distinctione, capitulo ita etiam
							equiparat has duas propositiones: “Pater non habet potentiam qua possit esse Filius.
							Filius non habet potentiam qua possit esse Pater”; sed constat quod impotentia qua
							Pater non potest esse 
							
							<pb ed="#V" n="84-r"/>
							<cb ed="#V" n="b"/>
							
							Filius non est carentia alicuius potentie productive, sed
							impossibilitas pura et repugnantia terminorum, igitur nec impotentia qua Filius non
							potest esse Pater. Hec autem est eadem cum illa quod non potest generare, igitur non
							posse generare non est negatio potentie productive.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3855">Preterea, si potentia generandi sit aliquid formale principium quo Pater eliciat
							generare, aut illud est paternitas, aut essentia, aut tota persona utrumque includens.
							Non paternitas, quia generare et paternitas sunt eadem res solum distincta
							nominaliter, ut dicit <name>Magister</name>. Idem autem non potest esse principium
							producendi respectu sui ipsius, nec persona, quia tunc generare egrederetur a persone
							et esset aliud realiter ab ea cum nihil egrediatur a se, nec essentia per eandem
							rationem, igitur impossibile est poni quod generare importet aliquam potentiam vel
							principium productivum. Et confirmatur, quia, si generare proflueret ab aliqua
							potentia productiva, ipsum esset quoddam possibile produci inquantum generare facit
							ipsum esse Patrem et iterum Pater ageret in se causando in se generationem et
							spirationem et infinita impossibilia que sequuntur. Non igitur potest poni generare
							profluere a generativa potentia tanquam a principio productivo formaliter. Ista
							videtur intentio <name>Philosophi</name> XII <title>Metaphysice</title> dicentis quod
							“quamvis videatur quod omne agens habeat potentiam qua possit agere”, non tamen est
							sic quod exponit <name>Commentator</name>, commento 30, dicens quod “impossibile est
							quod omnis motor et agens habeat potentiam movendi et agendi. Omne enim eternum est
							est actio pura et omne quod est actio pura non habet potentiam”; sed constat quod Deus
							Pater producens est eternus et actio pura in producendo, ergo non oportet quod habeat
							potentiam productivam. Item in eodem XII probat quod “primus motor non est in potentia
							ad motionem”, immo sibi repugnat ratione sue perfectionis, sed potentia generandi, si
							esset productiva, non esset dubium quod esset activa, ergo talis potentia non est
							ponenda in Deo.</p>
					</div>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3871">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3873">Ad rationes <name>Aureoli</name></head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3878">Ad primum istorum nego maiorem, quia, licet ubi productio non sit elicita, ibi non
							sit potentia productiva illius productionis, potest tamen esse potentia productiva
							illius termini producti per illam productionem, igitur sic arguendo proceditur a
							pluribus causis veritatis ad unam, et per consequens committitur fallacia
							consequentis.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3881">Ad secundum dico ad maiorem quod, licet posse esse Patrem, non sit posse potentie
							productive respectu paternitatis vel generationis active, quia sic Pater produceretur
							in esse Patrem est tum posse potentie productive respectu verbi, quia ideo Pater, quia
							generat Filium vel verbum. Et sub isto sensu est admissa minore concedo quod posse
							generare in Deo non est posse potentie productive respectu generationis active vel
							paternitas, sed respectu suppositi verbi. Et ad confirmationem <name>Magistri</name>
							concedo quod posse esse Patrem et posse generare idem sunt, quia Pater non est Pater
							nisi quia generat, nec potest esse Pater nisi quia potest generare, et ideo Filius non
							potest esse Pater, quia non potest generare. Sed ex hoc non sequitur quod potentia
							generandi in Patre non sit vera potentia productiva verbi, licet sequatur quod non sit
							potentia productiva generationis active, ut patet ex dictis.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3887">Ad tertium nego consequentiam. Et ad probationem concedo quod potentia productiva Dei
							creatoris dicit perfectione simpliciter et ex hoc concluditur quod necessario
							conveniat Deo formaliter, ut patet ex tertia ratione superius adducta. Sed quando
							dicitur quod potentia generandi non est in Filio, falsum est, immo oppositum huius
							ponit <name>beatus Augustinus</name> et <name>Magister</name> in littera, distinctione
							7. </p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3896">Ad quartum nego minorem. Et ad probationem dico quod <name>Augustinus</name> et
								<name>Magister</name> dicunt oppositum. Vult enim <name>beatus Augustinus</name>
							quod Filius non genuit non quia non potuit, id est non quia non fuit in ipso potentia
							generandi, et hec est glossa <name>Magistri</name>. Et quando dicitur quod
								<name>Magister</name> dicit quod non potuit est dictu quod nulla impotentia vel
							negatio impotentia fuit. Ista propositio potest habere bonum vel malum intellectum.
							Potest quidem habere bonum si di-
							
							<pb ed="#V" n="84-v"/>
							<cb ed="#V" n="a"/>
							
							-catur quod non potuit est dictu quod nulla
							impotentia fuit, id est quod non posse non provenit ex eo quod potentia generandi non
							sit in Filio. Potest etiam habere malum si intelligatur quod nulla potentia fuit, id
							est quod potentia generandi non sit aliqua potentia. Primum intellectum habuit
								<name>Magister</name>secundum arguens, et ideo ratio nulla.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3919">Ad quintum concedo conclusionem, quia solum sequitur quod potentia generandi in Patre
							non sit potentia productiva generationis active per quam Pater constituitur etc. Sed
							ex hoc non sequitur quod non sit potentia productiva verbi. </p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3922">Ad sextum patet quod procedit ex falso fundamento, quia supponit quod potentia
							generandi non sit in Filio, quod est falsum.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3925">Ad septimum dico quod pervertit dicta <name>Magistri</name>, quia non vult
								<name>Magister</name> quod Filium non posse generare non sit in potentia, id est
							quod negatio potentie generandi non sit in potentia, sed ideo non posse generare non
							est in potentia in Filio, quia in ipso est potentia generandi, licet non sit nec esse
							possit actus generationis. Et hec est sententia <name>beati Augustini</name> quam
								<name>Magister</name> exponit. </p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3940">Ad octavum dico quod in divinis generare et posse generare idem sunt, quia ibi non
							differunt esse et posse esse, et ideo posse esse includit duo, scilicet potentiam
							generandi et ipsum generare et, quia in divinis posse generare et posse esse Patrem
							idem sunt, posse esse Patrem includit potentiam generandi et ipsum generare. Quibus
							premissis dico quod Filius non habet potentiam qua possit esse Pater, licet habeat
							potentiam generandi. Non tamen habet ipsum generare, nec habere potest, et ideo non
							potest esse Pater, et sic loquitur <name>Magister</name>. Et ideo concedo quod non
							posse esse Patrem vel non posse generare non est negatio potentie productive, quia
							ista possunt negari ab aliquo habente potentiam generandi, sed non habere potentiam
							generandi est vere et realiter negatio potentie productive.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3946">Ad nonum concedo quod potentia generandi non est aliquod formale principium quo Pater
							eliciat generare. Est tamen formale principium quo producit verbum. Utrum autem tale
							principium sit essentia vel paternitas vel persona, videbitur distinctione 7.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3949">Ad confirmationem patet quod supponit potentiam generandi esse productivam sive
							elicitivam generationis active, quod non est verum. </p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3953">Ad auctoritates <name>Philosophi</name> et <name>Commentatoris</name> dico quod
							potentia quedam est abiciens actum et quedam coniuncta actui, ut patet per
								<name>Philosophum</name> II <title>De anima</title>. Intentio ergo
								<name>Philosophi</name> et <name>Commentatoris</name> est quod primus motor cum sit
							eternus non habet potentiam abicientem aliquotiens actum sic quod modo moveat et modo
							non. Habet tamen potentiam semper coniunctam actui, et ideo secundum eos est actio
							pura, id est semper agens sive movens et quod illa sit intentio
								<name>Commentatoris</name> patet ibidem. Dicit enim in principio illius commenti
							exponens verba <name>Philosophi</name> dicens quod “primus motor est actio pura sine
							aliqua potentia quod in nulla hora est motor in potentia”. Si enim non fuerit actio
							pura, sed cum potentia aliqua hora erit in qua non erit motio, igitur loquitur de
							potentia abiciente actum et non de potentia simpliciter, igitur dicta
								<name>Philosophi</name> et <name>Commentatoris</name> non sunt ad propositum.</p>
					</div>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e3988">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e3990">Opinio Micahelis de Massa</head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3993">Contra quartam conclusionem quidam doctor noster arguit.</p>
						<!-- <p><name>Michael de Massa</name> in I, distinctione 5, questione 2, articulo 2</p> -->
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e3998">Primo sic: quandocumque unum relativum infert aliud et producit ipsum secundum veram
							habitudinem originat, oportet ibi esse originationem et principium elicitivum
							originationis tanquam actionis et elicitum termini originati tanquam acti vel
							producti, sed in divinis unum relativum infert aliud et originat, igitur oportet ibi
							esse originationem et principium elicitivum etc. Maior patet, quia dato quod non sit
							ibi vera originatio, igitur ibi non erit verum originativum. Item dato quod non sit
							ibi verum principium elicitivum originationis tanquam actionis, igitur illa originatio
							non est vera actio de genere actionis. Item dato quod non sit ibi principium
							elicitivum termini originati tanquam acti vel producti, ergo erit originans et
							originatum sine principio originativo et elicitativo, quod est
							contradi-
							
							<pb ed="#V" n="84-v"/>
							<cb ed="#V" n="b"/>
							
							-ctio.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4001">Preterea, in omni supposito in quo respectu alicuius termini producti est duplex quo,
							scilicet principium elicitivum et ipsamet productio de genere actionis, idem est
							principium elicitivum sive productivum actionis et termini producti sub alia tamen et
							alia ratione, quia actionis quoddam est principium productivum tanquam eius quo agit
							sicut actione. Nam actio est secundum quam agens agere dicitur secundum auctorem VI
								<title>Principiorum</title>. Termini vero producti est productivum tanquam eius
							quod, sicut termini producti agens agit, sed in Patre in divinis respectu Filii
							producti est duplex quo, scilicet essentia que est quo sicut principium elicitivum et
							ipsa actio que est quo sicut actio, sed quam Pater producit Filium, ergo essentia
							divina eadem penitus existens est principium elicitivum sive productivum generationis
							active tanquam actionis et Filii tanquam termini producti.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4008">Preterea, sicut se habet spiratio activa stando infra ambitum efficienter vel
							originanter ad supposita Patris et Filii, ita se habet generatio activa ad suppositum
							Patris, sed stando infra dictam habitudinem Pater et Filius non habent spirationem
							activam nisi elicitive ita quod spiratio activa vere est elicitiva sicut actio, igitur
							eodem modo Pater habet generationem activam. Maior patet, quia ex quo excipitur eadem
							habitudo et secundum eandem rationem oportet quod uniformiter se habeant. Minor autem
							est nota, ut dicunt; ergo etc.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4011">Preterea, illud a quo non est generatio actio, nec tanquam terminus productus, nec
							tanquam productio secundum quam agens producit, non potest generare sive producere
							aliquid active; sed a Patre non est generatio actio nec sicut terminus productus, nec
							sicut productio secundum quam agens habet quod producat actualiter productum, igitur
							Pater nihil producit active, quod est erroneum. Probatur maior, quia, sicut dicit
							auctor VI <title>Principiorum</title>, “actio est secundum quam agere dicemur”. Si
							ergo non se habet active ad generationem que est actio, nihil producit active.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4017">Preterea, si per impossibile poneretur calefacio in aliquo non habente ad ipsam,
							aliquo modo habitudinem cause efficientis sequeretur quod inter calefacionem et habens
							eam sit precise formalis habitudo vel quasi formalis; sed per habitudinem formalem
							precise non habet aliquod suppositum quod efficiat aliquid aliud a se, ergo habens
							affectionem sive calefactionem activam dummodo non habeat eam active sic quod habitudo
							habentis calefactionem ad ipsam calefactionem sit habitudo infra ambitum agentis non
							potest per illam calefactionem aliquid producere active.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4020">Preterea, sicut se habet formalis perfectio ad denominandum aliquid denominatione
							formali, sic suo modo actualis perfectio activa que est actio ad denominandum aliquid
							denominatione activa, sed impossibile est quod aliquid denominetur tali denominatione
							formali nisi stando infra ambitum denominationis formalis. Nam quamvis aliquid habeat
							ad calorem habitudinem efficientem, si non habeat habitudinem formalem, non dicetur
							calidum, sicut patet de Deo, ergo eodem modo, si aliquid haberet ad actionem
							habitudinem formalem, si non haberet habitudinem efficientem, nunquam diceretur active
							agere vel efficere, igitur, si Pater in divinis non habeat ad generationem activam
							habitudinem agentis, ita quod in Patre sit principium elicitivum, ipsius Pater per
							huiusmodi generationem nihil producit active, quod est erroneum.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4023">Preterea, quando duo extrema respiciunt se mutuo precise, per aliquod medium eandem
							habitudinem habet extremum ad extremum quam habent extrema ad medium, quia dato quod
							aliter se mutuo respiciant, igitur non se respiciunt per illud medium precise, sed
							calefaciens respicit calefactivum per calefactionem tanquam per medium, ergo eandem
							habitudinem habet calefaciens ad calefactum quam habet ad calefactionem; sed 
							
							<pb ed="#V" n="85-r"/>
							<cb ed="#V" n="a"/>
							
							stante conclusione posita non habet ad calefactionem habitudinem agentis, sed solum
							respicit eam sicut formam suam, ergo nec ad ipsum calefactivum poterit habere
							habitudinem agentis, et per consequens nunquam calefaciet active ipsum calefactivum,
							quod est impossibile. Et similiter potest ad omnia applicari.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4026">Preterea, ubi est formaliter actio de genere actionis sive sit constitutiva
							suppositi, sive non. In eodem est formalis et quiditativa ratio actionis, sed
							quiditativa ratio actionis, inquantum est de genere actionis, est quod sit ab aliquo
							sicut ab agente, ut patet III <title>Physicorum</title>, igitur hoc convenit omni
							actioni de genere actionis. Cum igitur in divinis sit vera actio formaliter, oportet
							quod ipsa actio sit ab aliquo agente in quo sit principium eius tanquam actionis,
							licet non tanquam rei acte vel producte per modum termini.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4033">Preterea, vel intelligis quod non sit de ratione actionis quod egrediatur ab agente
							tanquam terminus productus, et hoc conceditur, vel quod non est de ratione sui quod
							egrediatur tanquam actio; sed sufficit quod actio formalis sit eius, et tunc
							sequeretur quod essentia divina habens generationem activam formaliter generaret
							active, quod est contra fidem et concilium extra de fide catholica etc.</p>
					  <p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4036">Preterea, <ref target="http://scta.info/resource/cice-l1t1-d1e134">concilium in illo capitulo “Damnamus”</ref> concedit quod Pater generat et negat
							quod essentia generat, sed negat essentiam generare elicitive, sicut quod essentie ad
							generationem activam sit habitudo cause agentis vel producentis, igitur sub eodem
							intellectu, secundum intentionem concilii, oportet quod Patris ad generationem activam
							sit habitudo cause agentis vel producentis. Minor probatur, quia concilium in negando
							activam generationem ab essentia capit sententiam <name>beati Augustini</name> I
								<title>De Trinitate</title>, prima distinctione, quod “nulla res se ipsam gignit ut
							sit”. Sed constat quod communiter <name>beatus Augustinus</name> dicit quod “nulla res
							se ipsam” etc, ipse accipit gignere secundum habitudinem cause agentis; igitur
							etc.</p>
					</div>
					<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e4050">
						<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e4052">Responsio ad rationes <name>Michaelis</name></head>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4057">Ad primum istorum nego maiorem quantum ad illum punctum quod oportet ibi esse
							principium elicitivum originationis. Et ad probationem quando dicitur quod non sit ibi
							verum principium elicitivum generationis, illa originatio non erit vera actio per
							interemptionem, quia non est de ratione actionis, ut actio est, licet forte sit de
							ratione actionis limitate est elici vel produci, sed solum esse id secundum quod agens
							vel producens dicitur agere vel producere et presertim hoc habet veritatem ubi actio
							non est constitutiva suppositi totaliter in producti, sicut in proposito. Potest etiam
							dici quod ista ratio una cum sequentibus supponitur quod generatio activa in divinis
							sit vera actio de genere actionis, quod ab omnibus non conceditur.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4060">Ad secundum etiam nego maiorem, quia, licet forte veritatem habeat de actione
							limitata que non est constitutiva suppositi totaliter improducti, non tamen de actione
							illimitata et constitutiva suppositi totaliter improducti in qualis est generatio
							activa in divinis. Nec auctoritas auctoris VI <title>Principiorum</title> est ad
							propositum, quia non sequitur actio est secundum quam agens agere dicitur, igitur est
							elicita vel producta, nec sicut terminus productus, nec aliquo modo, immo hoc accidit
							totaliter actioni et etiam creaturis.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4066">Ad tertium nego minorem, quia spiratio activa cum sit in Patre totaliter improducto
							non est aliquo modo elicita vel producta.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4069">Ad quartum nego maiorem. Si intelligatur quod illud a quo non est generatio actio
							elicitive non potest generare, quia ad hoc quod generet sufficit quod habeat potentiam
							generandi coniunctam actui generationis sive talis generatio sit elicita, sive non.
							Nec auctoritas VI <title>Principiorum</title>, ut patet ex dictis, est ad
							propositum.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4076">Ad quintum concedo quod per habitudinem formaliter precise non habet aliquod
							suppositum quod eliciat, sed 
							
							<pb ed="#V" n="85-r"/>
							<cb ed="#V" n="b"/>
							
							quod respectu unius habet habitudinem formalem
							respectu alterius potest habere habitudinem efficientis vel producentis, et sic est in
							proposito, quia, licet Pater respectu generationis active precise habeat habitudinem
							formalem eo modo quo talis habitudo locum habet in divinis, respectu tamen Filii habet
							habitudinem generantis et producentis, et ideo vere et realiter producit Filium, licet
							generationem activam non producat aliquo modo quod patet in exemplo suo, quia, si
							aliquis vere et realiter haberet calorem sive potentiam calefaciendi et calefactionem
							activam, etiam si nullum istorum produceret in se ipso vere et realiter posset
							calefacere et calorem in alio producere, igitur ratio non est ad propositum.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4079">Ad sextum concedo maiorem, minorem et conclusionem, quia gratia forme sequitur ex
							premissis, sed non sequitur nisi quod respectu generationis active ad quam Pater habet
							precise habitudinem formalem non sit agens vel producens, quod conceditur, sed quod
							per ipsam non sit productivus Filii non probatur per rationem.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4082">Ad septimum: si ratio esset bona, probaret quod generatio activa sit vere producta
							non solum sicut actio, sed sicut per se terminus productionis, quod negat iste doctor,
							quia assumpta eadem maiore et minore, sequitur quod, si generans non respicit
							generationem, sicut per se terminum productionis nec ipsum genitum, quod est falsum.
							Patet igitur quod maior est falsa, immo implicat incompossibilia, quia, si eadem
							penitus esset habitudo extremi ad extremum et ad medium medium non esset medium, sed
							extremum.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4085">Ad octavum nego minorem, quia, ut patet ex dictis, non est de ratione actionis, ut
							actio est esse ab agente.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4088">Ad nonum intelligo quod non est de ratione actionis quod egrediatur ab agente aliquo
							modo. Et quando dicitur quod tunc essentia divina habens generationem activam
							formaliter generat active, nego, quia actiones sunt suppositorum et essentia divina
							non habet ipsam sicut suppositum, sed Pater.</p>
						<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4091">Ad decimum patet quod male accipit sententiam concilii, quia non intelligit quod
							essentia divina non sit elicitiva generationis active et Pater sic, sed quod essentia
							divina non sit generativa Filli, Pater autem sic. Hoc autem potest fieri sive
							generatio sit elicita sive non, et ideo nihil ad propositum.</p>
					</div>
				</div>
				<div xml:id="atv-l1d4q1-Dd1e4096">
					<head xml:id="atv-l1d4q1-Hd1e4098">Ad rationes principales</head>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4101">Ad primam multi negarent maiorem, etiam de actu elicito, quia, si actio sit in agente,
						ut videtur multis cum actio in creaturis sit aliquo modo elicita, potentia activa
						productiva poterit recipere intra se actum quem elicit, sed, quicquid sit de hoc, dico
						quod non est aliquod inconveniens quod potentia productiva recipiat intra se actum qui
						non elicitur ab ea, et sic est in proposito eo modo quo recipere et recipi locum habent
						in divinis, quia generare non est actus elicitus, ut patet ex predictis.</p>
					<p xml:id="atv-l1d4q1-d1e4104">Secundam rationem concedo et credo eam concludere etc.</p>
				</div>
			</div>
		</body>
	</text>
</TEI>
Alphonsus Toletanus Vargas - Liber I, Distinctio 4, Quaestio 1 - THESIS Digital Text Library

Alphonsus Toletanus Vargas - Liber I, Distinctio 4, Quaestio 1 [atv-l1d4q1.xml] text

Alphonsus Toletanus Vargas - Liber I, Distinctio 4, Quaestio 1 [atv-l1d4q1.xml]
text
